‘Een patiënt stak zijn vork met grote kracht in mijn voorhoofd’

AD – Regelmatig is Veldzicht in Balkbrug in het nieuws. Medewerkers zijn het slachtoffer van de ‘patiënten’, die het personeel neersteken of overgieten met kokend water of olie. Lenny Temmink (39) uit Schuinesloot werkte in de kliniek, was slachtoffer van geweld en is sindsdien al twaalf jaar arbeidsongeschikt door PTSS. Jarenlang zweeg ze, maar nu is het genoeg.

Foto: Rob Voss

De nachtmerries begonnen. Ze zijn altijd ongeveer hetzelfde. Over geweld dat mogelijk kan gebeuren. Ze doet de deur van een ruimte open en ziet haar moeder dood liggen, of haar vader of haar zusje liggen in een plas bloed. Ze kan niks doen. Hijgend schrikt ze er huilend uit wakker.

 

Opklimmen in de kliniek

Zesentwintig is ze, als ze klaar is met haar hbo-opleiding SPH, gedreven en opgevoed met hard werken en carrière maken. ,,Ik dacht, Veldzicht, een tbs-kliniek, de moeilijkste patiënten, als ik dat kan, kan ik nog meer. Ik geloofde heel sterk dat iedereen een tweede kans verdient, dat mensen door wat voor omstandigheden dan ook misschien eens een verkeerde stap hebben gezet. Dat ik ze zou kunnen helpen weer terug te keren in de maatschappij. Dat positieve verschil wilde ik maken, ik ben wel een echte hulpverlener. En voor Justitie werken vond ik geweldig, ik zag mezelf binnen die kliniek wel opklimmen.”

De Veldzichtkliniek is één van de elf tbs-klinieken in Nederland en is samen met de Oostvaarderskliniek Almere de enige die onder de Rijksoverheid valt. Geweld tegen het personeel in de klinieken haalt regelmatig het nieuws. Wanneer je kijkt naar de wervingswebsite, kijkt een blije jonge man je aan, alsof het werk prima geschikt is voor jonge mensen. Lenny Temmink was zo’n jonge ambitieuze vrouw.

 


Er zijn gijzelingen van personeel. Of een patiënt die uitspreekt dat hij Temmink gaat pakken als hij de kans krijgt. Er wordt afgesproken dat zij nooit alleen naar hem toe mag, maar dat moet ze dan toch. Die opeenstapeling van incidenten hebben haar vertrouwen kapot gemaakt. Daar schiet ze nu weer van vol. ,,Mensen zeggen dat ze er zullen staan voor je, maar als het zover is ben ik alleen. Ik had eerder moeten stoppen, maar ik heb het niet doorgehad. Niemand had het door, want je ging door. Je bent jong, je wil je baan houden, je wil iets bereiken, je wil niet falen.”

Dat is precies de reden dat jurist Ferre van de Nadort uit Beilen inmiddels zeven voormalige werknemers helpt om hun zaak bij Veldzicht aanhangig te maken. ,,Deze mensen waren allemaal jong, in de bloei van hun leven, ze waren gedreven en wilden heel graag dat werk doen. Maar door de slechte begeleiding zijn ze geknakt. Het onrecht is groot, daarvoor moet erkenning komen, maar ook een financiële compensatie.’’

,,Het gaat niet om één geval, mensen als Lenny staan voor een heel aantal ex-werknemers van Veldzicht. Waarom zou je als werkgever zulke jonge mensen in zo’n stressvolle situatie neerzetten? Zij kan haar beroep nu niet meer uitoefenen.”


Lees het hele artikel: https://www.ad.nl/binnenland/lenny-werkte-in-een-tbs-kliniek-een-patient-stak-zijn-vork-met-grote-kracht-in-mijn-voorhoofd~aa93f88b/

Alma (50) werd in tbs-kliniek overgoten met bakvet: ’Ruik de geur van verbrand vlees nog’

Telegraaf – Alma Tieks (50) uit Hoogeveen heeft het posttraumatische stress syndroom (PTSS). Ze werd uitgescholden, bedreigd en overgoten met kokend heet bakvet in de toenmalige tbs-kliniek Veldzicht in Balkbrug. ,,Justitie erkent niet dat de PTSS komt door het werken in de kliniek.” Er komt een nieuwe rechtszaak over.

Het ministerie van Veiligheid en Justitie erkent de oorsprong van hun ex-medewerker stoornis tot op heden niet. Binnenkort zal een rechtszaak dienen, vertelt jurist Ferre van de Nadort uit Beilen. Hij staat Tieks en anderen bij in hun strijd voor erkenning. ,,Als je als ministerie niet erkent dat je door het werk in een tbs-kliniek geen PTSS kan krijgen, dan erken je überhaupt het probleem niet. En dan neem je ook geen goede maatregelen voor je werknemers”, vindt Van de Nadort.

Volgens de jurist zijn de zaken zoals die van Alma Tieks schrijnend. ,,Een van hen heeft zo veel narigheid meegemaakt als werknemer in de tbs-kliniek en vindt dat het leven niet meer genoeg biedt. Dat is zo verdrietig om te horen.”

Lees het hele artikel: https://www.telegraaf.nl/nieuws/118850735/alma-50-werd-in-tbs-kliniek-overgoten-met-bakvet-ruik-de-geur-van-verbrand-vlees-nog

Meer burn-outklachten onder vrouwelijke managers

Burn-outklachten komen meer voor bij vrouwen die manager zijn dan bij mannen met dit beroep. In 2015 had 14 procent van de vrouwelijke managers dergelijke klachten. Zij gaven bijvoorbeeld aan zich compleet uitgeput te voelen door hun werk of dat het veel van ze vergt om de hele dag met mensen te werken. Bij de mannen ging het om 10 procent. Dat blijkt uit de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden (NEA) 2015, die door CBS en TNO wordt uitgevoerd.

Van de 6,9 miljoen werknemers zijn er bijna 350 duizend manager van beroep. Van alle mannelijke werknemers heeft 7 procent een managementfunctie en van alle vrouwelijke werknemers 3 procent. Dit verschil hangt samen met het feit dat veel vrouwen vooral in deeltijd werken. Deeltijders zijn minder vaak manager dan voltijders. Als alleen gekeken wordt naar voltijders, dan hebben mannen en vrouwen bijna even vaak een managementfunctie: respectievelijk 9 en 8 procent.

 

Vrouwelijke managers voelen zich vaker leeg na werkdag

Mensen met burn-outklachten voelen zich opgebrand door hun werk. Dit kenmerkt zich door gevoelens van extreme vermoeidheid en uitputting, die worden gemeten met vijf enquêtevragen. Bij de vrouwelijke managers gaf bijvoorbeeld 29 procent aan zich meerdere keren per maand leeg te voelen aan het einde van een werkdag. Ook zei 17 procent regelmatig emotioneel uitgeput te zijn of moe in de ochtend bij confrontatie met hun werk. Bij mannen lagen deze percentages 4 á 5 punten lager. Andere vermoeidheidsverschijnselen komen minder vaak voor, maar ook meer bij vrouwelijke dan bij mannelijke managers.

Managers stellen minder burn-outklachten te hebben dan gemiddeld. Van alle werknemers zei 13 procent burn-outklachten te hebben in 2015. Onder managers was dat 11 procent. Wel is het verschil tussen mannen en vrouwen bij managers relatief groot. In de meeste andere beroepsgroepen ligt het ervaren van burn-outklachten bij mannen en vrouwen dichter bij elkaar.

 

Vrouwen ervaren hogere werkdruk

Vrouwen met een managementberoep melden niet alleen meer burn-outklachten, ze ervaren ook een hogere werkdruk. Vaker dan mannen in het management geven zij aan extra hard of erg snel te moeten werken, of heel veel werk te moeten doen. De werkdruk is vooral hoog in het onderwijs en de gezondheids- en welzijnszorg, waar relatief veel vrouwelijke managers werken. Ook de emotionele belasting door het werk is in deze bedrijfstakken relatief hoog. Managers – vrouwen én mannen – hebben er relatief vaak te maken met een hoge werkdruk en emotioneel moeilijke situaties.

 

Vrouwelijke managers ervaren minder autonomie

Vrouwelijke managers geven ook vaker aan dat ze weinig zelfstandigheid ervaren in hun werk. Zo geven vrouwen veel minder vaak dan mannen aan zelf hun verlof en werktijden te kunnen bepalen. Dat vrouwelijke managers minder autonomie hebben, heeft er deels mee te maken dat ze oververtegenwoordigd zijn in de horeca en het onderwijs. In die bedrijfstakken is de autonomie relatief laag.

Bron nieuwsbericht: CBS

Meer over werkdruk…

Koks, leraren, artsen, juristen en managers ervaren hoogste werkdruk

Koks, artsen, leerkrachten in het basisonderwijs, juristen en managers in de zakelijk en administratieve dienstverlening: allemaal geven ze aan dat ze te maken hebben met een hoge werkdruk. Dit blijkt uit onderzoek van het CBS en TNO, dat de werkdruk in veel voorkomende beroepsgroepen onderzocht.

De resultaten zijn ontleend aan de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden (NEA) 2015. Voor het bepalen van werkdruk werd werknemers gevraagd of ze heel veel werk moeten doen, of ze erg snel moeten werken en of ze extra hard moeten werken om iets af te krijgen.

Wat de werkdruk verhoogt is niet voor alle onderzochte beroepsgroepen hetzelfde. Leerkrachten in het basisonderwijs en artsen geven bijvoorbeeld aan dat hun werk emotioneel zwaar is. Daar komt voor artsen nog bij dat ze lange werkweken maken en soms geïntimideerd worden door patiënten. Bij juristen is bepalend dat zij vele uren doorbrengen achter een beeldscherm.

 

Beveiligingspersoneel ervaart laagste werkdruk

De laagste werkdruk wordt ervaren door beveiligingspersoneel, gevolgd door auto- en taxichauffeurs, hoveniers, tuinders, kassamedewerkers en leidsters in de kinderopvang. Dat zij onderaan de lijst staan, komt vooral omdat zij minder vaak aangeven dat ze extra hard moeten werken.

 

Eén op de drie werknemers last van werkdruk

Ongeveer één op de drie werknemers heeft last van werkdruk. Een serieus probleem waar zowel werknemers als werkgevers rekening mee moet houden. Zowel te veel als te weinig werkdruk kan namelijk leiden tot psychische en fysieke gezondheidsklachten.

 

Meer informatie over werkdruk

  • Meer weten over werkdruk? Bekijk het onderwerp Werkdruk op het Arboportaal. Hier is onder andere informatie te vinden over de gevolgen van werkdruk en de maatregelen die bedrijven kunnen nemen tegen werkdruk.
  • Met behulp van de Zelfinspectietool Werkdrukaanpak: goed geregeld? kunnen werkgevers controleren of zij genoeg doen aan het voorkomen van hoge werkdruk. Met deze zelfinspectie kijken werkgevers naar hun organisatie zoals een inspecteur van de Inspectie SZW dat ook doet.

Bron: CBS.nl